سر گيجه

فکر می کنم به خیابانی
که در کوچه خواهد ريخت
کوچه اي
كه در حوض نقاشى

زنگی که مدام می زند دَرم
کدام پنجره را نشانه رفته
که انگشت کرده تنهاییم
و بالا نمی آورد ماه

سوراخم نمی کند چرا این بغض
که ريخته در خیابان
و غرقم نمى كند در نوح
فرمانى بپيچد كاش
و زيرم بگيرد باز

حالا که بهرام می برم معکوس
پا پس کشیده لبم از گور

به جهنم اگر این شعر
خیال سرگیجه ندارد
يكى بيايد صدايم كند
در خورنق

#زهرا_هاشمی

نقدی بر شعر زهرا هاشمی...